noc

przysiadła na łóżku

próbuje ukołysać do snu

nie słyszę twojego

wzdychania powodującego przeciąg

a miał być elementem współczucia

błogosławię oddalające się kroki

jestem sam ze sobą

sam w sobie

sam bez ciebie

ostatnią kobietą z którą

dałem radę się kochać

liczę smugi reflektorów

które przebiegają ścianę

spędzam leniwie policzoną rogaciznę

w dolinę pachnącą poranną kawą

jest pocałunek kobiety

wiekowa ciotka pieczętuje nim czoło

przegarnia czuprynę

przesiadam się z łóżka na wózek

jak z podmiejskiego na intercity

za oknem świeżo kupiony śnieg

w ramach premii na gałęziach jabłoni

zakwitły wróble